Op 31 januari 2009, bestond het Limburgs Volkslied precies honderd jaar.

Dat wil zeggen: het stond al enkele weken op papier voor het op 31 januari 1909 voor het eerst werd gezongen.

Die eerste zang 'Limburg, mijn vaderland', een eeuw geleden, kwam voor rekening van het Koninklijk Roermonds Mannenkoor.

Al snel na de eerste uitvoering werd het lied populair, ook in Vlaams Limburg. Vlamingen zongen het lied zelfs tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven, uit heimwee.

Dertig jaar later adopteerden zowel Nederlands- als Belgisch-Limburg het lied als hun officiële volkslied.

Het stuk werd geschreven door een docent Nederlands, Gerard Krekelberg (1864-1937), geboren in Neeritter.

Er valt heel veel meer over te vermelden natuurlijk, en dat er een cd (met het volkslied in tien muziekstijlen uitgevoerd!) en een boek wordt uitgegeven.

Maar we volstaan met de tekstvermelding: 'Limburg, mijn Vaderland'

Waar in 't bronsgroen eikenhout
't nachtegaaltje zingt;
Over 't malse korenveld
't lied des leeuweriks klinkt;
Waar de hoorn des herders schalt
langs der beekjes boord:

refrein
      Daar is mijn Vaderland
      Limburgs dierbaar oord!
      Daar is mijn Vaderland
      Limburgs dierbaar oord!

Waar de brede stroom der Maas
statig zeewaarts vloeit;
Weeld'rig sappig veldgewas
kost'lijk groeit en bloeit;
Bloemengaard en beemd en bos
overheerlijk gloort:

refrein

Waar der vaad'ren schone taal
klinkt met held're kracht;
Waar men kloek en fier van aard
vreemde praal veracht;
Eigen zeden, eigen schoon
't hart des volks bekoort:

refrein

Waar aan 't oud Oranjehuis
't volk blijft hou en trouw;
Met ons roemrijk Nederland
één in vreugd en rouw;
Trouw aan plicht en trouw aan Geus
heerst van Zuid tot Noord:

refrein